نامه امیر فرجی

به معلم قرآن پاسدار شهید مجتبی محمدی دارانی

بسم الله الرحمن الرحیم

"ربنا افرغ علینا صبرا و ثبت اقدامنا ونصرنا علی القوم الکافرین"

"پروردگارا بریز بر ما شکیبایی را و استوار ساز پاهای ما را

و یاری کن ما را بر گروه کافران"

با سلام به امام زمان مهدی موعود (عج) و با درود به رهبر کبیر انقلاب

و امت شهیدپرور ایران و سلام به دوست گرامی خود مجتبی

امیدوارم که حالت خوب باشد هر روزت بهتر از روز قبل

و امیدوارم که همیشه سربلند باشید.

مجتبی جان حال من خوب است و به یاری خداوند متعال زنده هستم

و دعاگوی شما. مجتبی الان در بوکان هستم و سپاه پاسداران

مشغول به کارم. البته این شهر هم جزو آذربایجان غربی است

و هم جزو کردستان. شهر ساکت است و در دست حزب الله.

ما در مقری هستیم که در دست دمکرات بوده

و برای گرفتن آن چندین شهید دادیم و با سربلندی هرچه بیشتر

شهر را درتصرف خویش درآوردیم.

البته هنوز چندین تن از این دمکرات ها

یا اشخاص ضد جمهوری اسلامی در شهر هستند

چون شهر به خوبی پاکسازی نشده و هر روز چند تن از

این مزدوران دستگیر شده و راهی زندان میشوند.

شهر اینجا شهر فقر است. شهر بدبختی

یک مشت آدم پولدار صدرنشین بودند و بقیه افراد همه فقیر.

از هر لحاظ که فکرش را بکنی:

فقر اقتصادی فقر فرهنگی فقر اجتماعی.

هیچ یک از افراد این شهر حتی به دوست خود هم اعتماد ندارد.

امیدوارم که به یاری خدا شهر را در همین چند هفته

پاکسازی کنند و این عیدی باشد برای مردم ایران.

برادر عزیزم مجتبی: الآن که این نامه را برایت مینویسم

ساعت ۳ صبح روز چهارشنبه ۱۱/۱۲/۱۳۶۱ می باشد.

مجتبی باور کن الآن در اینجا گویا اسلام ظهور کرده

و دوباره آیه شریفه ای که اولین بار بر پیغمبر نازل شد متجلی شده.

یکی در گوشه ای دور از جایی که انسان آن را ببیند نماز میخواند

یکی روی برف دعای توسل میخواند

یکی قرآنی میخواند که گویا چنین قاری تا به حال ندیده بودم

صدای او در دل انسان می نشیند .

باور کن من در این بین احساس حقارت و کوچکی میکنم.

خب حال به آخر نامه رسیدیم وقت خداحافظی است

امیدوارم که تمام دوستانم در تهران

به خصوص بچه هایی که آن موقع با ما بودند

همیشه پیروز و موفق باشند.

سلام مرا به ستار ـ جمشید ـ مهدی ـ محسن ـ و تمام کسانی که

نام آنها الآن در خاطرم نیست برسان.

اگر نامه را خواندی به در خانه ما برو

بگو که حال امیر خوب است و نگران نباشند.

در آخر با دعای

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار

نامه خود را به پایان میرسانم.

دعای گوی شما امیر فرجی

۱۱ اسفندماه ۱۳۶۱

ضمنا: از بدی دست خط یا اشکال دیکته ای عذر میخواهم.

معلم قرآن و اخلاق پاسدار پرافتخار اسلام

شهید مجتبی محمدی دارانی

تاریخ و محل شهادت:

۱۱ اسفندماه ۱۳۶۲

نبرد عاشورایی خیبر در هورالهویزه

کربلای طلائیه ـ جزیره مجنون

گرامی میداریم یاد و خاطره پاسداران پرافتخار اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم

خدمت دوست و برادر عزیزم "قادر" سلام عرض کرده

و سلامتی شما را از درگاه ایزدمنان خواستارم.

باری اگر جویای حال من باشی

بحمدلله سلامتی حاصل و شکرگزارم ـ

قادرجان نمی دانی وقتی خبر تاسف بار حمله صهیونیست ها

و عمال آمریکای جهانخوار را به اردوگاههای صبرا و شتیلا شنیدم

چقدر ناراحت شدم و هر آن در یاد تو

و تمامی مردم آواره فلسطینی بودم.

در حال ناراحتی بودم که ناگهان به مغزم خطور کرد

که این نامه را برایت بنویسم

و از حال خود و خانواده ات مطلع گردم.

ولی این را بدان که ما نیز در ایران جنایاتی وحشتناک را از طرف

عامل آمریکا و صهیونیسم "صدام کافر" متحمل شدیم و میشویم.

آری همزمان با کشتار هموطنان قهرمان تو در جنوب لبنان

صدام کافر با بمباران شهرهای ایلام و باختران و چند شهر دیگر

در مسابقه جنایتکاری ابرجنایتکاران جهان بر همه سبقت گرفت

و باعث شهادت و جراحت چندصد تن از مردم قهرمان این شهرها شد

و غمی بر غم ملت ما افزود و سپس منافقین خلق

برای آنکه به ندای ابرجنایتکاران یعنی همان صهیونیست ها

و صدام آمریکایی لبیک گفته باشند دست به انفجار بمب های دیگر

در یکی از نقاط مرکزی تهران زدند

و باعث شهادت ده ها تن شدند. آری از ایران خبری جز جنگ

و مبارزه علیه استکبار جهانی و عمالش برای تو ندارم

زیرا که به قول امام عزیزمان مسئله اصلی ما جنگ است

و همه باید در این مسئله سهیم باشند.

در آخر از تو میخواهم به محض رسیدن این نامه

مرا در جریان جزئیات جنایات اخیر صهیونیست ها قرار بدهی

و حتما برایم نامه بنویس.

به امید آزادسازی قدس و کربلا

دوست تو مجتبی

تهران ۱/۸/۱۳۶۱

نامه شهید فرجی به شهید دارانی

به زودی ...